Col. de Joux Plane en Col. DE l' Encrenaz
Door Zal ≺ 22 sep, de Categorie ≺ van 2007: Beklimt, Het cirkelen, Doreen
De Grotere Kaart van de mening
De Verontschuldigingen van Larry om Vliegtuig NIET te beklimmen Joux:
1. Het is te zonnig, kan ik niet in de glans zien.
2. Ik berijd niet in tegenovergestelde richting met de wijzers van de klok mee.
3. Het Vliegtuig van Joux, Vliegtuig Schmoo
4. Mijn gemakkelijkste toestel is X25 39
5. enz.
Eigenlijk is Reden 4 een eerlijk punt en hij was echt moedig op enkele afschuwelijk steile rek - dit is tough beklimt.
Dag Twee van het bezoek van Larry zag ons legendarisch Col. de Joux Plane aanvallen (dit was def. beklimt in de Reis van 2006 op Landis' de dag van de mirakelterugkeer. Armstrong was ook gebarsten hier in 2001 door Virenque).
Het is niet de langste klim maar het is zeer steil en onregelmatig. Dichtbij het begin en over half zijn rek goed met rang in teens. Het heeft Hors Categorie in de gepaste Reis zijn steepness niet zijn lengte geschat - vele langere of grotere stijgenklimmen zijn slechts categorie één.
Martin sloot zich aan bij ons op een mooie zonnige dag, en wij werden behandeld aan een steunauto als mijn mom en Doreen speelde fotografen.
Wij hadden gescheiden door de steunauto en de eerste twee keer gedreven zij ons wij zich bevonden nemend foto's en niet berijdend overgingen, en toen ging een meisje ons over. Wij maakten niet indruk op ons publiek.
Martin verklaarde dat iedereen die aan de vrouwelijke ruiter verliest lunch koopt - zo van renden wij. Hieronder, probeert Larry bravely om haar over te gaan.
Ik ben omhoog hier drie keer, altijd in slecht weer geweest, zo vandaag was een genoegen. Aangezien wij de bovenkant bereikten, begon Larry voor foto's te gillen aan zijn vrienden „thuis bewijzen“ die hij was geslaagd. Hieronder, Mont Blanc op achtergrond (het teken ligt, is het Vliegtuig Joux een paar meter onder 1700 meter).
Mijn Mom en haar Trek Madone:
Een snelle afdaling onderaan de gemakkelijkere het oostenkant voorbij Col. du Ranfolly (hieronder) en in Morzine en wij beslisten wat lunch te hebben alvorens voortdurend.
Ik wilde enkel een snelle pizza maar Larry deelde jaren van het cirkelen ervaring door de waarde van snelle machtsnap te illustreren.
After lunch was the Col de l’Encrenaz, a little known but stunning climb on a tiny road - but wow was it steep - this was my first time on the route and I was cursing my non-napping lunch - I am inexperienced. We passed up a right turn late in the ride to the Col de la Ramaz as we were approaching 2,000 metres ascent (although Martin found himself a little climb once we found the car to pass the threshhold).
A truly fantastic day. We didn’t set any speed records but spent the drive home congratulating ourselves on such a great ride.
Below: Martin
Related Posts
Will is Happiest while cycling uphill. More enthusiastic than talented, his 2008 Challenge is to (again) cycle 160,000 metres of vertical ascent.
Email this author | All posts by Will
Subscribe to Cycling Challenge
Congrats to Larry for climbing this giant
Hey Will (and Larry). It looks like you guys are having too much fun. Steep climbs rock! I am so jealous.
Seattle is starting to get dark and chilly - but the rain hasn’t started yet. The race season is over so no more early mornings for a while, although my team wants to do a 6am ride on Thursdays
I hope you’re doing well. I’m working too much. I really hope I can get to Europe again next summer. Take care and ride hard. We have 1 spot left on my race team, are you interested?
Steve,
Great to hear from you. I would love to join your racing team - you’ve seen me ride - so I assume you are looking for a team bus driver or water bottle filler.
As the weather gets cooler here I will bring the hybrid and mountain bikes out more often - not to mention the balaclava.
Don’t work too hard and see you in Europe in 2008.
You look like Climbing Gods! I am deeply impressed that Larry was out chasing down women on Joux Plane. As to the power nap, remember the most important general rule of cycling:
1. Never stand when you can sit.
2. Never sit when you can lie down.
3. Never walk.
[…] here if looking for Joux Plane from the classic South […]
Hi Guys
Enjoyed the article. I’m not a roadie but had a crack at Col de Joux Plan with a mate on 30lb hardtail mountain bikes in July 2007. We cycled from Les Gets to Samoens then to the Joux Plan and then down to Morzine and back to Les Gets. I must admit I didn’t quite understand what I was getting myself into. Anyway I thouroughly enjoyed it and was chuffed to achieved the full route non-stop in 4hours. Okay not fast by road standards but not bad considering. I’d love to do it again…on light road bikes though!
Cheers
Danny
Danny
Cycling Joux Plane on a big heavy bike must have been HARD work. It’s one of those climbs that makes me want to throw anything remotely heavy overboard