Col. DE l' Arpettaz - 16.5 kms met 1.200 meter verticaal beklimmen

Een mooie route op een uiterst kleine landweg met haarspeld na haarspeld. Vandaag was beduidend warmer dan de laatste weken en ik zweette ernstig. Bij 6 kms die ik een teken dat zegt de weg was gesloten en gelukkig verderging in auto vrije bliss heb gezien. De enige het leven dingen die ik nadat dit teken was twee herten rennend over de weg - doend schrikken me heb gezien meer dan ik deed schrikken hen. Het is een vrij harde route die een weinig van onder 8% het gemiddelde neemt. Het begint een weinig gemakkelijker en eindigt een weinig harder.

Zo ..... Ik geniet van een rit van de beeldprentbriefkaar. Aangezien ik hoogte bereik, behandelde more and more sneeuw Alpen in gekomen mening. Bij 1.200 meter zag ik mijn eerste sneeuw ter plaatse, maar gaf het een andere gedachte niet. Bij 1.300 meter moest ik van mijn fiets kort worden om over wat sneeuw op de weg te lopen. Hmmmm. Dan ongeveer 3.5 kms vanaf de bovenkant, stootte ik in veel meer sneeuw op een rek onder boomdekking. Ik kon zien de weg hierboven niet behandeld was zodat begon ik door dit materiaal trudging. Na een beetje vond ik opnieuw duidelijke weg en begon te berijden - voelend smug.

Hieronder Pic. Ik wandelde pas dit beetje.

Dan raakte ik een andere slechte rek ..... wandelend in een ongeveer voet sneeuw ..... halve kilometer het berijden… toen bij 1.450 meter hoogte, moest ik nederlaag (col. is het 1.580 en was ongeveer 2 kms weg) toelaten. Als ik een bergfiets en betere schoenen misschien had zou ik wandeling voortgezet hebben. Grrrrr. De wegoppervlakte is een iffy beetje - geen grote overeenkomst die maar beetje verraderlijke op een wegfiets beklimt daalt.

Nog is deze stille super-toneelroute een echte gem waard het beklimmen opnieuw ..... aan de hoogste volgende tijd.

Time om zich om te draaien - is hieronder voor zover ik kreeg - de weg is onder een voet sneeuw.