Col. du Sac is Open?
Door Zal • Breng twintigste, de Categorie • van 2008 in de war: Beklimt, Het cirkelen
Col. du Sac is open, als u mening don’t die uw fiets duwt en omhoog door de sneeuw wandelt.
Het plan was aan cyclus tot Tiocan, aardige beklimt klein van verscheidene kilometers aan 860 meter. Le Tiocan is een vooruitzicht over Meer Genève, in de bergen van het Juragebergte boven Thoiry.
Tiocan is een oude bijnaam voor (taaie) locals levend in de uitlopers van het Juragebergte. Tioquer = “Donner coup des cornes” (geeft een headbutt met (koe) hoornen)
In Tiocan niettemin, wij eyed een weinig bosweg die en wordt beslist uitgaat om het te volgen.
Een mooie verlaten weg die enkel hoger hield gaand. Op één punt verschenen wij en bereikten 1295 meter (4300 voet) na het duwen door de sneeuw vóór de beëindigde route en wij moesten dalen (de 1ste buil in de verhogingsgrafiek).
Zo keerden wij aan de belangrijkste weg terug tot wij aan een weg kwamen die ik - de route aan Col. du Sac heb erkend.
Ik vertelde Eric het onmogelijk zou zijn te bereiken en totaal in sneeuw bereikt. En hij gaf me een helft-glimlach. Ik wist wij uitgingen. Het was een dergelijke mooie dag.
Berijden omhoog door de sneeuw is HARD en wij vielen vaak weg en moesten duwen. Toen wij de uiterst kleine parkerenpartij bij ongeveer 1200 meter bereikten, beslisten wij de fietsen en de stijging te verlaten.
De gekke vrienden leiden tot grote avonturen, en na 45 minuten of zo, kwamen wij uit berg van meningen en Col. du Sac houden. Woohooo.
In het omhoog hoge hout, zagen wij een reusachtig everzwijn kruisend de weg. Yikes!
Op dit punt waren wij meer dan vier uren gegaan en de 1000 meterafdaling die (het pedaling op de sneeuwdelen vereist) bevroor scarily.
Onderaan hieronder, aangezien wij aan Genève terugkeerden, was het als een verschillende groen en warme wereld -.
Grote pret!
Hieronder: Col. du Sac. Don’t vragen me waarom wij de laatste kilometers met onze fietshelmen wandelden.
Verwante Posten
Zal is Gelukkigst terwijl het cirkelen van helling.
Enthousiaster dan begaafd, is zijn Uitdaging van 2008 (opnieuw)
160.000 meter van verticaal stijgen te cirkelen.
E-mail deze auteur | Alle posten langs Zal
, Gezien zal hebben u hoe de weg sluit die omhoog uit Menthieres aan de andere kant komt krijgt waar wij waren? I’m zeker dat het wandelingsteken aan Menthieres ons daar in geen tijd zou nemen. Absoluut iets waard het proberen wanneer col. een klein beetje meer opent. Als u op de satellietkaart kijkt kunt u de verbinding zien.
Waarom wandelden wij omhoog met onze helmen? De goede vraag en het maakte me denken dat wij nooit hen zouden verlaten hebben als wij in een “civilized” waren geweest; vlek. Maar omhoog daar, wie geeft? De aard is mooi en dat is wat werkelijk telt. Zekere Katy had een goede lach over het idee dat wij omhoog het laatste deel als dat wandelden.
Dank opnieuw voor nog een andere grote rit/stijging.
Eric
Fantastische reis! Betreffende deze helmen (en geheel fietsermateriaal), gelukkig, zag niemand u behalve een beer (die moest denken het droomde om deze gekke fietsers hier te zien!)
In het slechtste geval, kunt u veiligere wandeling it’s in hoge bergen zeggen in de winter met helmen: lawine, crevasse, cliff… en zij warmen op
Hallo zal
Bravo op de avontuurlijke reis! Ik zal u hardnekkige fietsers aan moedig de koele winden en snow-covered wegen verlaten terwijl ik las en uw escapades van het comfort van huis verneem.
En zoals voor het houden van uw helmen terwijl wandeling... Ha! Ik geloof allebei van u onbewust hen hadden verlaten om uw noggins warm te houden. Tezelfdertijd beschouwde hen als beschikbaar wapen tegen om het even welke "gevaarlijke" dieren die uw weg in het hout konden gekruist hebben. Goede het denken kerels!
Katy
Fantastic… Een welke rit/een stijging! U moedigt me aan om avontuurlijkere routes rond mijn huis te vinden. Maar mijn gebied is geen waar dichtbij zoals opwekkend. Grote post.
Koele post. There’s wat het ernstige beklimmen op die wegen. Ik denk aard gestuurd die everzwijn doelbewust. You’ll hebt de extra schop