Plateau des Glieres
Door Zal ≺ 5 Dec, de Categorie ≺ van 2007: Beklimt, Het cirkelen, Sneeuw
Op mooie zonnige dagen als dit word ik vaak een weinig te ambitieus.
Ik heb Col. des Glieres van beklommen het westen kant een paar tijden maar nooit van het Oosten. Allebei zijn mooie, opwindende, stille klimmen die tot het Plateau des Glieres leiden.
Aangezien ik de korte aandrijving aan het begin in Le Petit Bornand dreef - het was duidelijk dat de sneeuwlijn lager was dan ik - ik veranderde bijna plannen had gedacht - maar niets waagde bereikt niets.
Plateau des Glieres was de plaats van één van de grootste slagen tussen de Franse Weerstand en Nazis in Oorlog van de Wereld 2. Er is een goed uitgevoerde stijging detaillerend de geschiedenis. Klik hier voor een verbinding Wikipedia met meer info op de geschiedenis van Maquis des Glieres. Maquis die - lange borstel betekent of schrob - was de bijnaam voor de Franse weerstand - aangezien zij vaak in Maquis om zouden verdwijnen te verbergen.
Dit is een zo steile rit aangezien u kunt vinden op bedekte wegen met verscheidene kilometers die gelijke van 12% - één het gemiddelde nemen een vlak deel heeft en nog van 12% het gemiddelde neemt - doe math!
Bij ongeveer 1.000 meter (de bovenkant is net iets meer dan 1.400 meter), begon ik om sneeuw en ijs op lange rek tegen te komen die van de zon in de schaduw wordt gesteld.
Mijn banden gleden uit en ik dacht na omdraaiend - maar ik beloofde me ik zou dalen de gekke delen door voet - zodat ging ik verder.
Ik kwam voor ik bergop genoeg langzaam ging dat ik kon niet kwetsen die uitglijdt, en terwijl het kouder en ijziger werd, boekte ik vooruitgang.
Naderend de bovenkant, vond ik opnieuw de zon - het was warm! Het plateau zelf is mooi - de het ski�en slepen in het hele land waren reeds verzorgd en ik zag twee skiers, maar laatste - niet steil deel - aan Col. teken was in diepe sneeuw (groen deel van de grafiek van de Verhoging), zodat nam ik een paar pics en draaide me om.
Dit was de langzaamste afdaling van mijn verraderlijk leven -. En houdend mijn woord aan mij, ik ongeveer twee kilometers - enkel te dwaas jogged riskeren verpletterend.
Fantastic ride!
Related Posts
Will is Happiest while cycling uphill. More enthusiastic than talented, his 2008 Challenge is to (again) cycle 160,000 metres of vertical ascent.
Email this author | All posts by Will
Subscribe to Cycling Challenge
I would have walked too. First hand experience with ice has taught me to be conservative, especially when descending!
Is it considered OK to ride on ski trails? Snow riding is a lot of fun, and a good workout too.
Beautiful photos, as usual.
Hi Mark,
Not sure if its OK, but I decided against it - it seemed bad form - the tracks are clearly for the skiers.
yes, snow is a bit like sand - if I was less nervous about descending before sun started setting, I would have continued. In summer the trails up here are great.
Awesome shots! I know you emailed me back about your “revolutionary new Madone” (funny)! But what bike is pictured in this post? And.. how far are these rides from your home?
Hi Donald,
This is a Scott Hybrid (not a very fancy one) - it’s a bit faster and more comfortable than my mountain bike and can take a little bit of trail riding - the start for this ride is about 20 miles from home (10 as crow flies)
[…] Steep! - Blog Post […]
[…] Col des Glieres! […]
[…] The rode is quite steep in places and has superb views of a waterfalls and various Alps. I climbed the equally interesting East side in December. […]